here is my opinion about Dr Heidari'e work
would you please answer these questions?http://starparty.blogspot.com/2006/04/blog-post_08.html

با سلام محضر آقای آشوری عزیز
آقای آشوری من یک وقتی ترجمه شما از چنین گفت زرتشت نیچه رو با ترجمه آقای مسعود انصاری تطبیق می دادم.یا ایشون به کلی از مرحله پرت بودند یا شما!یا ترجمه شما درست بود یا ایشون. بابا آخه اختلاف هم حدی داره!!البته پر واضحه که ترجمه شما دقیق و متقن است. ولی من نمی دونم این آقایان با این فضل و دانش کم چرا عرض خود می برند و زحمت ما می دارند. و مجبوریم بی خود کتاب اونها رو هم بخریم و چند هزار تومانی متضرر بشیم! در هر حال خواستم از ترجمه های گرانسنگ شما تشکری کرده باشم. همیشه موفق باشید!

i have always enjoyed your writings and works. I am proud of you, sir

خیلی داره برام جالب میشه شخصی مثل داریوش آشوری با این سن و سال و این همه مطالعه و سواد مثل یک نو آموز دنبال علم افزونی و من نوعی تا یک کتاب نیچه میخونم میخوام 10 تا فیلسوف بیارن تا واسشون نطق کنم قابل توجه جوانها ! و بعدشم دم این آقای دکتر ملایری گرم و سرش خوش باد آخه چه زحمت کشهایی ما داریم که ازشون بی خبریمl
شاد باشید و پایدار !

با سلام خدت استاد ارجمندم چناب آقاي آشوري.
يكي از جالب‌ترين سايت‌هاي تحليل وبلاگ دست نوشته‌هاي شماسنت كه تامل هر بازديدكننده‌اي را بر مي‌انگيزد
با اجازتون اين نوشته شما با ذكر منبع در ايسنا كار شد
منتظر ديدار سبزتان هستيم
در پناه حق

اولاً بگويم كه قالب وبلاگ شما اشكالي دارد، كه سبب مي شود، نوشته ها، به پايينِ صفحه بيايند.
در ثاني، به گمان من، شما، در نوشته هاي خود (چه تأليف چه ترجمه) در بعضي موارد، رواني را فراموش مي كنيد. اين مسئله را در ترجمه، مي توان به حساب امانت در ترجمه گذاشت؛ اما در تأليفات - با توجه به اين كه شما اهل صناعات ادبي نيستيد - آيا بايد به حساب غفلت گذاشت، يا به حساب رفتن به راهي كه كساني چون مير شمس الدين اديب سلطانی رفته اند؟
براي نمونه چند خطي از نوشته اخير شما را مي آورم:
حال آن كه، "صاحب‌نظري"، در اصل، از ساحتِ معنايي روي‌آوردِ عقلي ست كه دست‌آوردِ آن دانش نظري كلي ست، خواه فلسفي خواه عرفاني.
از:
http://www.vajehmagazine.com/darioush-ashouri.php

من از دقتهای زبانی آقای حيدری لذت بردم و کار او را بسيار جدی و سنجيده يافتم. اما نکته اساسی در روش اين واژه سازی است. کار او از نظر بنياد کاملا در دستگاه روشی استاد زباندان مير شمس الدين اديب سلطانی است. من گرته ای از کار اديب را در فرهنگنامه خود شما هم که اين روزها کنار دستم است و واژه ها را اينجا و آنجا مقابله و سبک سنگين می کنم می بينم. پيشنهاد من اين است که بد نيست بررسی کنيم - يکبار ديگر - که آيا زنده کردن زبان مرده باستانی رواست و مرزهای آن تا کجاست.

ضمنا از اينکه داريد در وبلاگ نويسی گرمرو می شويد به سهم خود خوشحالم!

دوست عزیز
این کار زنده کردن زبان های مرده نیست بلکه به نیازها و ضروریات زبانی حوزه ی علوم طبیعی و ساختارِ ترمینولوژیک آن مربوط می شود. در این باره باید بحث های مفصل کنیم به هنگام. در باره ی ادیب سلطانی و روش او نیز و فرق آن با روش من. د. آ.

شرمساری و گونه عنابی! می بينيد، ای هم سزای کسی مثل من که کامنت بنويسد و پيش از پست کردن حداقل يک بار آن را نخواند! مراوده را «مرا.ده» بنويسد و زحمت را «زهمت». تازه بعد هم می خواهد با اسم و رسم حقيقی و حقوقی اش بيايد و با داريوش آشوری همکاری کند؟ شرم بر من باد!

خُب، آقای آشوری عزيز، ما رفتيم و سبيل استالينی دوست شما آقای ملايری را هم ديدم و باز برگشتيم اينجا. اما، اما اين پيشنهاد خوب و عالی و بجا را با اين تق و لقی که نميشه مطرح کرد. اگر قراره چنين جمعی، تجمعی، باهمستان علمی برپا بشه و حتی تماس و مرا.ده و همکاری هم فقط از طريق اينترنت باشه، باز هم اين پيشنهاد به قول آلمانی ها بايد دست و پا داشته باشه. خلاصه آنکه يه چيزی روی کاغذ بياوريد و خودتون پيشقدم بشيدو عده ای اهل فن را به همکاری دعوت کنيد. مطمئناً آقای داريوش محمدی پور هم زهمت درست کردت يه سايت رو ميکشه تا در قدم اول دست کم هر کسی به حد وسع خودشه در اين زمينه کارهايی بکنه و از طريق سايت در اختيار بقيه قرار بده تا بحث و قضاوت درباره اش بشه. اونوقت، بنده هم با اسم و رسم حقيقی و حقوقی در خدمتم.
خُب، می بخشيد مرا که خيلی خودمونی حرفهام رو زدم.